Posted in

Ik ging naar ons plattelandshuis, stiekem voor mijn man, om te ontdekken wat hij daar deed. Toen ik de deur opende, werd ik overweldigd door echte angst 😱

Totdat een buurvrouw uit het dorp me opbelde.
— Luister, — zei ze bijna terloops, — ik zag gisteren je man bij het huis.
Ik begreep niet meteen waar ze het over had.
— Je vergist je waarschijnlijk, — antwoordde ik. — Hij was de hele dag op werk.
— Nee, ik weet het zeker. Hij kwam het huis uit en droeg iets uit de auto, — zei ze rustig.

Ik legde de telefoon neer en voelde een knoop in mijn maag. De ergste gedachten schoten meteen door mijn hoofd: waarom was hij daar en had hij mij niets verteld? Waarom verbergt hij de uitstapjes? En het belangrijkste, wat doet hij daar eigenlijk?

Het volgende weekend zei Mark weer dat hij nergens heen zou gaan.
— Misschien ga ik dan alleen, even frisse lucht, — stelde ik voorzichtig voor.
Hij spande zich plotseling op.
— Nee, — zei hij te snel. — Ik voel me beter als je thuis blijft.

Op dat moment begreep ik alles. Als er niets vreemds was, zou hij het niet hebben verboden.

Toen Mark het huis verliet, besloot ik hem te volgen. Hij stapte in de auto en reed richting het dorp. Ik wachtte even en reed achter hem aan. Toen ik dichter bij het huis kwam, klopte mijn hart snel. Mijn handen trilden, en van binnen had ik het gevoel dat ik iets verschrikkelijks deed, maar ik kon niet meer stoppen.Angst boeken

Ik liep naar de deur, haalde diep adem en ging naar binnen. Ik ging stiekem naar ons plattelandshuis om te ontdekken wat hij daar deed. Toen ik de deur opende, werd ik overweldigd door echte angst.

Op dat moment besefte ik dat ik tevergeefs hoopte daar een minnares te vinden. Want wat ik zag was veel erger 😨😨

 

Het huis zat vol met techniek. Nieuwe televisies, laptops, tablets, camera’s, gereedschap in verpakking. In de hoeken stonden zakken, binnenin sieraden, horloges, kettingen, oorbellen. Op de tafel en in de laden lagen stapels geld. Het was zoveel dat mijn benen knikten.Vaderschap gids

Het leek geen hobby, geen bedrijf, en ook geen toevallige verzameling. Alles leek op een magazijn. Ik besloot geen scène te maken, maar direct met mijn man te praten.

Toen Mark terugkwam, vroeg ik gewoon:
— Leg me uit wat dit allemaal is.
Eerst probeerde hij te grappen, daarna zei hij dat het “tijdelijke spullen” waren en dat ik niets begreep. Maar toen ik zei dat ik alles met mijn eigen ogen had gezien, zweeg hij.

Daarna vertelde hij de waarheid.

Het bleek dat Mark bijna twee jaar geleden zijn baan had verloren. Hij had het aan niemand verteld. Eerst probeerde hij een nieuwe baan te vinden, daarna nam hij leningen, en toen het geld op was, nam hij een beslissing die alles veranderde.Deur installatie service

De afgelopen twee jaar had hij huizen beroofd. Hij koos lege percelen, observeerde mensen, ging ’s nachts naar binnen en nam alles waardevolle mee. Een deel verkocht hij meteen, een deel bewaarde hij in ons plattelandshuis om het later geleidelijk te verkopen.

Ik keek naar de persoon met wie ik leefde en herkende hem niet. Het huis dat ik veilig achtte, bleek een opslagplaats voor gestolen spullen te zijn. En de persoon die ik vertrouwde, leefde een dubbel leven en riskeerde elke dag zijn vrijheid.

Op dat moment begreep ik: het zou beter zijn geweest als hij echt een minnares had gehad. Want deze waarheid was veel enger.