De opmerking kwam volledig uit het niets — het was spottend, minachtend en ronduit provocerend in een omgeving die in wezen draaide om diplomatie en wederzijds respect.
De echte schok kwam echter 47 seconden later.
Geert Wilders legde kalm zijn handen op de balie.
Hij richtte zich rustig op.
Vervolgens stelde hij met absolute zekerheid de microfoon in — met de koele en gedisciplineerde elegantie die kenmerkend is voor leiders met een serieuze politieke achtergrond wanneer ze een precieze en vernietigende reactie voorbereiden.
Toen sprak hij één zin.
Een enkele zin kwam uit zijn mond die de hele zaal onmiddellijk deed verstijven.
De verslaggevers stopten met schrijven.
De cameramannen stonden roerloos.
Zelfs de moderator zweeg volledig – iedereen voelde de sfeer in de zaal in een oogwenk veranderen toen Geert Wilders begon te spreken.
Geert Wilders, bekend om zijn kalme uitstraling, vlijmscherpe logica en ferme stem waarmee hij het systeem bekritiseert, legde zijn voorbereide aantekeningen opzij om te reageren op de persoonlijke aanval – met zo’n kalme autoriteit dat de eerdere spot onmiddellijk volkomen leeg en gewichtloos leek.
