“Dat is iets bijzonders”, reageert Marianne, de moeder van Goolaerts bij RTV. “Ik denk dat er weinigen zijn die kunnen zeggen dat ze een boeket van Parijs-Roubaix hebben. En onze kleine heeft die nu.” Ook vader Staf, die zondag in de auto hoorde hoe Van Aert zijn zege opdroeg aan zijn zoon, is duidelijk geëmotioneerd door het gebaar.
“Parijs-Roubaix was de droomkoers van Michael. Misschien heeft hij Wout wel gesteund toen hij voorbij het monument reed…”, zegt Marianne nog. “Er gaat van alles door je hoofd. De cirkel is nu rond.”“Een gouden kerel”Intussen is de tijd in Hallaar blijven stilstaan, vertelt vader Staf. “Ons hele sociale leven was de koers.
Eerst met onze oudste zoon, dan met Michael. En toen viel dat plots weg. We komen sindsdien nergens meer. Ik heb ook niet de behoefte om iets anders te gaan doen.” Toch herinneren Marianne en Staf, net als vrienden en kennissen, vooral een “gouden kerel met een eeuwige glimlach”. “Dat zeggen mensen ons vaak, dat ze hem nooit gaan vergeten. Dat doet heel veel”, zegt Marianne.
“Het is bijzaak”, zegt Staf nog. “Maar toch vragen we ons dikwijls af: ‘Waar zou hij nu gestaan hebben?’ Dat is een vraag die nooit beantwoord zal worden.” “Hij was goed bezig”, vult Marianne aan. “Twee keer mee in de ontsnapping tijdens de Ronde van Vlaanderen, en dan letterlijk en figuur de hel.”
Wielrenner Michael Goolaerts kwam in 2018 op 23-jarige leeftijd om het leven na een hartstilstand tijdens Parijs-Roubaix. Destijds reed hij samen met Wout van Aert voor Verandas Willems-Crelan. Voor Van Aert was het sindsdien een doel om de koers te winnen en naar de hemel te wijzen terwijl hij over de finish rijdt. Dat heeft hij nu, 8 jaar na datum, kunnen waarmaken.
