In augustus 2012 gingen een echtpaar, Alex en Sophia Marlo, op een tweedaagse wandeling in Jefferson Park, diep in het hart van het Willamette National Forest in Oregon. Je moet na twee dagen terugkomen. Zes jaar later vonden klimmers per ongeluk een oud, goed verborgen boomhut in het midden van de dichte sparren in de bovenste uitlopers van de Opal Canyon. Wat ze binnen zagen, zorgde ervoor dat het onderzoek opnieuw begon.
Op 15 augustus 2012 gingen Alex en Sophia Marlo op een tweedaagse wandeling op de Jefferson Park Trail in het Willamette National Forest in Oregon. Ze woonden in Portland, werkten allebei op het gebied van design en brachten hun weekenden vaak door met reizen en uitstapjes naar de natuur. Deze keer was hun bestemming het Jefferson Park-gebied, een hooggelegen gebied met brede weiden, heldere beekjes en een adembenemend uitzicht op de gelijknamige top, die de lokale bevolking vaak de “Heilige Berg”noemt.
Op deze zonnige ochtend, Alex stopte de auto op de parkeerplaats bij de Whitewater Creek Trailhead. De beveiligingscamera ‘s van het park namen haar auto op om precies 7 uur’ s ochtends en 42 minuten ‘ s ochtends. De korrelige videobeelden laten zien dat ze rustig hun uitrusting controleren: twee Wandelrugzakken, een camera en een thermoskan. Ze zagen er ontspannen uit en vertoonden helemaal geen tekenen van haast. Volgens haar vrienden was deze route Alex al heel bekend; hij had er een paar jaar eerder een keer over gewandeld.
De laatste persoon die het stel ongetwijfeld levend zag was een toerist uit Salem genaamd Jonathan Clark. Hij ontmoette haar dezelfde dag om ongeveer 14 uur bij Russell Lake. Volgens zijn verklaringen nam Sophia gewoon gretig foto ‘ s van bloemen langs de weg, terwijl Alex lachte en grappig klaagde over de extreme steilheid van de klim.
“Ze zagen er gelukkig en zelfverzekerd uit”, getuigde Clark later. “Er leek absoluut niets mis te zijn.“
Deze korte, vriendelijke ontmoeting was de laatste bevestigde waarneming van de Marlos. Toen zij laat op zondag 19 augustus niet zoals gepland terugkeerden, informeerden bezorgde vrienden onmiddellijk de politie van Marion County.
De volgende ochtend werd een grootschalige zoektocht gestart. Hierbij waren rangers van de National Forest Service, ervaren vrijwilligers van de Willamette Search and Rescue Unit, evenals verschillende lokale bewoners met lokale kennis betrokken. Een politiehelikopter vloog meerdere keren over de route tussen Russell Lake en Jefferson Pass, maar kon geen tekenen van hun kamp, stijgende rook of menselijke bewegingen uit de lucht zien.
Zoekteams met speciaal getrainde speurhonden werkten onvermoeibaar op de grond. Ze controleerden systematisch de wandelpaden, droge beekbeddingen en de onbegaanbare berghellingen. De verse sporen van twee mensen die bij het meer werden gevonden, scheurden plotseling een paar tientallen meters verder af.
“De honden verloren hun richting, alsof de geur gewoon in de lucht was verdwenen”, legde de zichtbaar gefrustreerde operations manager uit. “We hebben alles in het gebied doorzocht, maar het bos was helemaal leeg.“
De intensieve zoektocht duurde drie dagen zonder onderbreking. De vrijwilligers hebben een basiskamp opgezet bij de parkeerplaats van Whitewater Creek. Op de avond van de derde dag verslechterde het weer drastisch: de wind werd sterk opgefrist, het begon zwaar te regenen, de temperaturen daalden snel en sommige van de onverharde routes moesten om veiligheidsredenen tijdelijk worden gesloten. Ondanks deze ongunstige omstandigheden bleven de vrijwilligers hun werk voortzetten. Ze gebruikten State-of-the-art warmtebeeldcamera ‘ s, onderzochten gevaarlijke ravijnen en controleerden afgelegen gebieden waar lawine-uitgangen mogelijk zouden zijn geweest, maar vonden geen enkel spoor dat de aanwezigheid van het paar aantoonde.
Ondertussen hield Sophia ‘ s moeder wanhopig een nauwgezet dagboek bij, waarin ze nauwkeurig elke kleine oproep naar de politie, naar vrijwilligerszoekorganisaties en zelfs naar de forensische afdelingen van de forensische geneeskunde opnam. Ze stond erop dat elk ongeïdentificeerd vrouwelijk lichaam dat binnen een straal van 160 kilometer werd gevonden, overeenkwam met het DNA van haar dochter, maar geen enkele overeenkomst werd ooit bevestigd.
Korte, beknopte aantekeningen verschenen nog een paar keer in de belangrijkste kranten van Portland onder het terugkerende kopje “Missing in Marion County”. Maar na verloop van tijd, toen de publieke belangstelling afnam, verdwenen zelfs deze kleine berichten uiteindelijk van de gedrukte pagina ‘ s.
In 2013 hebben de wanhopige families hun spaargeld bij elkaar gehaald en een gerenommeerde privédetective uit Portland ingehuurd: Richard Phelps, een ervaren, voormalig politieagent die vele jaren in de Missing Persons unit had gewerkt. Hij herschreef de hele zaak vanaf de eerste pagina. Phelps stond in de industrie bekend om zijn bijna obsessieve grondigheid. Hij liet kopieën maken van alle bestaande rapporten, verzamelde opnieuw getuigenverklaringen en controleerde, door een gerechtelijk bevel, Marlo ‘ s telefoon en bankgegevens.
